ไม่ใช่มีผู้คนมากมายที่มองเห็นความงามของธรรมชาติ หรือสรรพสิ่งแล้วกลั่นออกมาเป็นภาษาอันสวยงามได้ หนึ่งในบุคคลที่ได้พานพบและชื่นชมยิ่งนัก คือหนุ่มคนนี้ที่ชื่อชนินทร์ โถรัตน์ มิตรที่เคยร่วมเดินทางค้นหาและชื่นชมธรรมชาติ ป่าเขาลำเนาไพรอันงดงามและกว้างใหญ่ของเมืองไทย ระหว่างทางเดินอันเหน็ดเหนื่อย ยามใดแค่เห็นดอกไม้ หรือสายน้ำเล็กๆ บทกวีจะพรั่งพรูออกมาจากปากของเขาทันที เขาผู้นี้มีสายตาและหัวใจไว้ซึมซับความงามจริงๆๆ
วันนี้ได้พบพานอีกครา นับเป็นวาสนาจะได้ชื่นชมความงามของสรรพสิ่งพร้อมบทกวีที่งดงามอีกครั้ง
ข้างล่างคือบทพรรณาความงามสถานที่หนี่งซึ่งคุณธีรภาพ โลหิตกุล ได้นำภาพมาให้ชม
Chanin wrote
""...หากพานพบความงามแห่งหวังซาน
ขุนเขาใดในจักรวาลหมดความหมาย
แม้นได้ยลจิ่วไช่โกวก่อนมลาย
ธารหมื่นสายในโลกาหาต้องชม...""
Chanin wrote
(^_^)อีกบทนะครับ ตอนเห็นสระมรกตที่นั่น
"...เขียวขาบฟ้าดุจนภามาทาทาบ
ทะเลสาบพลันเปลี่ยนสีราวภาพฝัน
ก่อตำนานหลากเรื่องราวอัศจรรย์
เป็นสวรรค์บนโลกาให้ข้ายล...""
Chanin wrote
ต้องไปช่วงนี้ครับถึงจะได้เห็นใบไม้หลากสีที่น้ำตก...
"...นู่รื่อหลาง เจ้าช่างงามดั่งภาพวาด
สายธารสาดกระเซ้นซ่านผ่านแนวผา
หลั่งชะโลมพรมน้ำทิพย์ไพรพนา
เอื้อพฤกษาเปล่งสีสันกลั่นบทกลอน..."
Chanin wrote
นอกจากที่นี่แล้ว อีกแห่งคืออุทยาน "หวงหลง" ก็สุดยอด...
"...ดุจเทวามาสรรค์สร้างไว้กลางป่า
สารธารารินหลั่งเป็นเชิงชั้น
ช่างเย้ายวนยามต้องแสงตะวัน
สระสวรรค์พลันให้เห็นเป็นมังกร...